Jak urządzić taras, który pokochasz od rana do wieczora

<br>Pamiętam doskonale moment, gdy pierwszy raz stanęłam na swoim dwunastometrowym tarasie. Był pusty, szary i kompletnie nieprzydatny, a ja marzyłam o tym, żeby spędzać tam każdą wolną chwilę. Największym wyzwaniem okazało się pogodzenie funkcji wypoczynkowej z praktyczną, zwłaszcza że mieszkanie jest nieduże i brakuje w nim miejsca na przechowywanie pościeli. Zaczęłam od podstaw, czyli od mebli, które musiały być nie tylko ładne, ale też robić za dodatkowy schowek. Od razu wiedziałam, że nie chcę plastikowych krzeseł ani dmuchanych sof, bo to rozwiązania na jeden sezon.
<br>
<br>Postawiłam na lozko z pojemnikiem na posciel, które okazało się strzałem w dziesiątkę. Wybrałam model o wymiarach 160×200 cm, z solidnym stelazem listwowym i 16 cm materacem piankowym. Dzięki temu mam wygodne siedzisko na co dzień, a gdy przyjeżdżają goście z dziećmi, bez problemu rozkładam je na noc. Pod spodem zmieściłam cztery duże koce, zapasowe poduszki i letnią pościel, która wcześniej leżała w szafie w przedpokoju. To naprawdę oszczędza miejsce w mieszkaniu i sprawia, że taras staje się pełnoprawnym pokojem na świeżym powietrzu. Zauważyłam też, że goście chętniej zostają na dłużej, gdy wiedzą, że mają spać.
<br>
<br>Kolejnym elementem, który wprowadziłam, była kanapa z funkcja spania, ustawiona pod ścianą z balustradą. Szukałam czegoś, co nie będzie zajmować dużo miejsca, a jednocześnie posłuży jako dodatkowe łóżko. Wybrałam model z mechanizmem DL, który rozkłada się błyskawicznie i nie wymaga podnoszenia ciężkiego siedziska. Tapicerka welurowa w kolorze jasnego beżu świetnie znosi wilgoć, bo regularnie impregnuję ją sprayem ochronnym. Na kanapie często czytam książki w letnie popołudnia, a gdy słońce robi się zbyt ostre, przerzucam się na leżak z daszkiem. Ważne, żeby każdy mebel miał swoją rolę i nie stał tylko dla ozdoby.
<br>
<br>Z czasem doszłam do wniosku, że wersalka to must-have na małym tarasie, zwłaszcza gdy brakuje miejsca na przechowywanie. Kupiłam składany model z cienkim materacem, który w ciągu dnia służy jako siedzisko dla dwojga, a wieczorem zamienia się w łóżko dla jednej osoby. Pod spodem trzymam drewniane skrzynki na narzędzia ogrodowe i zapasowe doniczki. Wersalka ma też praktyczne kieszenie na bokach, gdzie chowam piloty i okulary przeciwsłoneczne. Dzięki temu wszystko mam pod ręką, a taras nie wygląda jak magazyn. Na zimę składam ją i chowam do piwnicy, więc nie zajmuje miejsca w mieszkaniu.
<br>
<br>Nie zapomniałam też o detalach, które robią ogromną różnicę. Na podłodze położyłam maty z tworzywa imitującego drewno, które łatwo się czyści i nie nagrzewa się tak jak kamień. Nad kanapą zawiesiłam markizę składaną, która chroni przed deszczem i słońcem, a wieczorem tworzy przytulny klimat. Doświetliłam wszystko lampkami solarnymi na sznurku, które włączają się automatycznie o zmroku. Dzięki temu taras jest użytkowany od wczesnego ranka do późnej nocy, nawet gdy jest chłodno. W rogu postawiłam regał na zioła i kwiaty, który jednocześnie oddziela strefę wypoczynkową od wejścia.
<br>
<br>Największym problemem, z którym się zmierzyłam, był brak miejsca na przechowywanie koców i poduszek, gdy nie są używane. Rozwiązałam to, montując pod siedziskiem łóżka z pojemnikiem na pościel dodatkowe półki z pleksi. Trzymam tam lniane narzuty i zapasowe poszewki, które szybko zmieniam, gdy pojawiają się niespodziewani goście. Na co dzień wszystko jest schowane, a taras wygląda schludnie i minimalistycznie. Zauważyłam, że im mniej widocznych przedmiotów, tym większe wrażenie przestronności, co na małym metrażu jest kluczowe.
<br>
<br>Ostatnim akcentem, który dopełnił całość, były tekstylia. Wybrałam poduszki z wodoodpornym wypełnieniem i pokrowcami zapinanymi na zamek, które można prać w pralce. Na kanapie z funkcją spania leży gruby pled z bawełny organicznej, który zimą ogrzewa, a latem służy jako koc piknikowy. Wszystkie kolory utrzymałam w stonowanej palecie beżów i szarości, żeby nie przytłaczały przestrzeni. Dzięki temu taras stał się moim ulubionym miejscem w domu, gdzie piję poranną kawę, pracuję zdalnie i odpoczywam po całym dniu. A gdy znajomi pytają, jak to zrobiłam, mówię im, że kluczem jest wybór mebli, które pracują na dwa etaty.
<br>